Marcelius obserwował jak niewielki kwiatek górski marnieje i więdnie. Roślina ginęła w bardzo szybkim tempie. Płatki obumierały i opadały na drewniany blat wśród uschniętych listków. Marcelius zakończył inkantacje, którą mamrotał cicho pod nosem. Dumny z szybkich postępów badań podszedł do małego okienka swojej niewielkiej komnaty, jakby chciał ogłosić całej okolicy swój mały sukces. Ze szczytu niewielkiej, drewnianej wieży spojrzał na plac na dole. Dziedziniec był w nienagannym porządku. Częściowo ocieniał go kamienny budynek koszar i niewysoki mur. Z drugiej strony ogrodzony był drewnianą palisadą. Na murach i na palisadzie przechadzało się kilku strażników. Ziemna posadzka była świeżo pozamiatana.

Na środku podwórza kilkunastu żołnierzy ćwiczyło strzelanie z muszkietów do szmacianych kukieł ustawionych pod palisadą. Sierżant stał obok i głośno wydawał komendy. Też wydawał się zadowolony z efektów. „To będzie dobry dzień” pomyślał mag. Choć nie lubił huku i wrzasków rozparł się w oknie i przyglądał się z lubością widokowi. Wydał mu się nadzwyczaj malowniczy. Oficer na dole zauważywszy obserwatora skinął lekko głową, mag oddał gest. Nie raz ratowali sobie nawzajem życie i czarodziej wiedział, że może liczyć na wsparcie strzelców. Sierżant Schwarzenberger zawsze dobrze szkolił ludzi. Służy już kolejny rok w tej górskiej forteczce i doskonale zdaje sobie sprawę z tego co czasem potrafi zejść z gór zimą. Marcelius otrząsnął się z tej chwili zamyślenia i wrócił do pracy…

Do tytanów nie należę i pewnie nigdy nie będę, ale żeby koledzy nie czuli się zbyt pewnie dołączam się do wyścigu zbrojeń. Tym razem przedstawiam zaczątek mojej nowej armii imperium, która powstaje powoli na nowo. Od podstawówki posiadam co prawda armię, ale nigdy nie została pomalowana, a te nieliczne figurki, które się tego doczekały, są obecnie raczej powodem do wstydu niż do dumy. Dlatego natchnięty pomysłem starcia tytanów postanowiłem całą armię odnowić. Część figurek będzie nowa, część to odrestaurowane stare.



Na pierwszy ogień poszedł niewielki regiment strzelców oraz bohater, mag śmierci (jak zobaczyłem części z nowego pudełka magów nie mogłem się oprzeć tej kosie z różami, a i magia śmierci spasowała mi i klimatem i skutecznością na polu walki). Cała armia będzie w kolorach Ostlandu. Możliwe, że będą jakieś wyjątki jak zakon rycerski, czy kontyngenty ‘gości’.

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą pisać komentarze.
Zaloguj się. Jeśli nie masz konta, załóż je sobie.

Powered by AkoComment 2.01 PL+
Polska adaptacja - © Copyright 2006 by Zwiastun